De toenemende banalisering van de Holocaust

De afgelopen decennia is veel over de geschiedenis van de Holocaust geschreven. Men had kunnen verwachten dat naarmate de feiten steeds gedetailleerder worden vastgelegd het misbruik ervan zou verminderen. Er komen echter steeds meer soorten manipulaties. De meest bekende, het ontkennen van de Holocaust, is opnieuw opgebloeid dankzij de Iraanse president Ahmadinejad. Een andere is Holocaustomkering: de beschuldiging dat Israëliërs en Joden zich als nazi’s gedragen. Een manipulatie die steeds belangrijker wordt, is de banalisering van de Holocaust. Hiertoe behoren uitdrukkingen als de abortusholocaust, de dierenholocaust, de milieuholocaust, de tabakholocaust en de mensenrechtenholocaust. Deze worden gebruikt door extreme, ideologisch gemotiveerde personen om verschijnselen waar zij tegen zijn te vergelijken met de industriële vernietiging van de Joden in de Tweede Wereldoorlog door Duitsers, Oostenrijkers en hun bondgenoten. Geen enkele van deze verschijnselen heeft wezenlijke gelijkenis met deze genocide waarin alle Joden specifiek het doel van de moordenaars waren die hen eerst demoniseerden, daarna uit de gemeenschap uitstootten om hen tenslotte te vernietigen.Enkele voorbeelden van Holocaustbanalisering illustreren de grote verschillen met het historische gebeuren. Kardinaal Joachim Meisner, aartsbisschop van Keulen, heeft vrouwen die een abortus lieten uitvoeren, vergeleken met massamoordenaars als Hitler, Stalin en Herodes. Paus Johannes Paulus II schreef in een van zijn boeken dat abortus en de moord op 6 miljoen Joden het resultaat waren van mensen die zich, in naam van de democratie, de ‘Goddelijke wet’ wederrechtelijk hadden toegeëigend.Een andere categorie van Holocaustbanalisering die veel publiciteit heeft gekregen, is het vergelijken van het slachten van dieren met de genocide op Joden. Hier vindt men de meest perverse misbruiken van de Holocaustgeschiedenis. De extreme dierenactivistenorganisatie Peta, heeft enkele jaren geleden in een aantal Europese landen, waaronder in 2004 in Nederland, een tentoonstelling georganiseerd ‘holocaust op uw bord’. Foto’s laten onder andere beelden van mensen in concentratiekampen zien naast die van mishandelde dieren op boerderijen, alsmede hopen naakte doden naast een hoop varkenskarkassen.Ingrid Newkirk, de Amerikaanse oprichtster en directeur van Peta, had al in 1983 beweerd dat dieren en mensen hetzelfde zijn. Zij schreef: ‘een rat is een varken is een jongen’ en ‘zes miljoen mensen zijn in concentratiekampen om het leven gekomen, terwijl zes miljard broedkippen dit jaar in abattoirs zullen sterven’. Het wezenlijke van deze vergelijking is dat dieren tot mensen worden verklaard, waarna een aantal andere manipulaties moet worden doorgevoerd om de valse vergelijking tot stand te brengen. Na veel protesten verontschuldigden Newkirk en Peta zich voor de tentoonstelling.Soms baseren mensen die de Holocaust banaliseren zich op een enkele gebeurtenis. In 1989 schreef Al Gore een artikel in de New York Times getiteld ‘ecologische Kristallnacht’ waarin hij waarschuwde voor een milieuramp. In 2007 werden in een column in de Boston Globe mensen die de opwarming van de aarde ontkenden, vergeleken met Holocaustontkenners. Waarop de Amerikaanse tv-commentator Dennis Prager zei dat als het ontkennen van de opwarming van de aarde net zo erg is als het ontkennen van de Holocaust, dat laatste niet erg kan zijn. Ook tegenstanders van milieumaatregelen gebruiken de Holocaust soms als vergelijkingsmiddel. In 2004 zei Andrei Illarionov, adviseur van de toenmalige Russische president Vladimir Poetin dat het Kyoto Protocol, dat vermindering van de kooldioxide-uitstoot voorschrijft, net zo erg was als Auschwitz.In 2005 zei de Amsterdamse hoogleraar F. Rüter dat de Amerikaanse behandeling van gevangenen in Guantánamo op die van de nazi’s leek. Als dat werkelijk zo was, zouden de meesten daarvan toen al dood geweest zijn en zeker nu, enkele jaren later. Sommige andere gevallen van Holocaustbanalisering krijgen bekendheid omdat het politici betreft. Het Amerikaanse Republikeinse congreslid Steve King zei in 2006 dat ‘illegale immigranten iedere dag de dood van 25 Amerikanen veroorzaken door de handel in drugs, dronken rijden en seksmisdaden.’ Hij zei dat dit een langzame Holocaust was. Een andere wijze van banalisering komt geregeld voor in de zakenwereld. De Spaanse kledingfirma Zara verkocht in 2006 een handtas met een hakenkruisdesign. Na klachten nam de firma de producten terug. Een andere textielfabrikant, het in Duitsland gevestigde Esprit, had in hetzelfde jaar knopen aan haar jasjes met hakenkruisen erop. Ze zei dat het een vergissing was en nam ook de producten terug. Gezien de trend van de laatste jaren is het zeer waarschijnlijk dat naarmate de Holocaust langer geleden is, het aantal gevallen van Holocaustbanalisering zal toenemen. Er wacht dus een lange strijd.

7 mei 2008

Comments are closed.