SLECHT NIEUWS OVER NEDERLAND

Veel buitenlandse correspondenten vermelden vooral negatieve aspecten, over Israel waarvan ieder land er vele heeft, negeren positieve punten en minimaliseren de context van de moordzuchtige of genocidale  intenties van Israel’s vijanden. Anderen verdraaien bovendien de feiten. Zo wordt op den duur een zeer negatief imago gekweekt.

 

Als je er in Nederland iets over zegt krijg je vaak reacties als: “Ze gaan met de stroom mee, het is niet met opzet, ze bezien het vooral uit het oogpunt van de Palestijnen, het is meer een kwestie van onevenwichtige berichtgeving,”

 

Deze wijdverspreide eenzijdige benadering van het Palestijns-Israelische conflict kan het best gedemonstreerd worden door haar om te keren, hetgeen ik in een artikel in de Jerusalem Post van 5 Juni heb gedaan. Het bevatte een samenvatting van een week slecht nieuws over Nederland, zonder verdraaiingen van de waarheid. Nederland is een goed doelwit voor een dergelijke demonstratie want het heeft internationaal nog altijd de naam geordend, humanistisch en verdraagzaam te zijn; een land dat de internationale wetgeving en burgerlijke vrijheden respecteert.

 

Het artikel vertelde summier tien nieuwsitems gedurende 7 dagen vanaf midden mei. Ze waren gekozen vanwege het negative imago dat ze schiepen, onafhankelijk of ze al dan niet parallel waren met de belangrijkste punten uit de berichtgeving over Israel. De eerste item was de nieuwe berichten over het martelen van Irakezen door Nederlandse soldaten in 2003. Vervolgens het bewusteloos slaan van een Somalische dakloze in Eindhoven door wellicht dronken Nederlandse militairen.

 

Hierna kwam de kritiek van de Verenigde Naties Commissie tegen Martelingen op de asielpolitiek waarmee een door Nederland getekende internationale conventie overtreden werd. Op dezelfde dag werd ook het Internationale strategie rapport over Narcotica van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken gepubliceerd. In Antwerpen, de grootste invoerhaven van cocaine in Europa zijn de belangrijkste zendingen van deze drug bijna uitsluitend voor Nederland bestemd. Het rapport vermeldde Nederland ook als de grootste exporteur van XTC-pillen naar Amerika.

 

Vervolgens gaf het het artikel aandacht aan de beschuldigingen dat Jan Kees de Jager, staatssecretaris van Financien een beduidend aantal verordeningen  van de arbeidswetgeving had overtreden in zijn vorige functie als directeur van zijn software-firma. Een paar dagen later kwam een Haarlemse rechtbank tot de conclusie dat VVD-voorzitter Mark Rutte aangezet had tot rassendiscriminatie toen hij in 2003 staatssecretaris van Sociale Zaken was. Hij had gemeentes gevraagd om inwoners van Somalische origine te onderzoeken op het plegen van bijstandsfraude. Rutte gaf als reactie op het oordeel van de rechtbank dat hij dat nu weer net zo zou doen. Er volgde een ander voorbeeld van etnische profilering: de Nederlandse regering gaat 5 miljoen euro geven aan de 4 grootste gemeenten, niet om misdaad in het algemeen te bestrijden, maar specifiek die van Marokkaanse allochtonen.

 

In diezelfde week zei Fatih Dag voorzitter van het moskeebestuur van de Amsterdamse Milli Görüs dat als de bouwvergunning voor hun moskee zou worden ingetrokken hij Turken uit heel Europa zou oproepen in Amsterdam te protesteren. Dag vermeldde ook dat Turken vaak emotioneel zijn en dat dit tot geweld kon leiden. Het artikel gaf ook informatie over de verdenkingen van fraude by Milli Görüs en de mogelijk illegale handel in Turkse effecten. Bovendien werd het toezicht op deze beweging door Milli Görüs in Duitland genoemd die aldaar door de geheime dienst nauwkeurig in de gaten wordt gehouden.

 

De volgende item was een klacht die parlementarier Geert Wilders had ingediend naar aanleiding van een van de vele haat e-mails die hij ontving. Deze kwam van een zekere Mohammed B. de tweede, die dreigde dat hij hem de keel door zou snijden zoals Mohammed B. gedaan had met Theo van Gogh. Om te laten zien dat in Nederland niet alleen politici bedreigd worden sloot het artikel met het verhaal van de ontnapte gorilla uit de diergaarde ‘Blijdorp’ die een bezoekster zwaar had verwond. Het vermeldde ook dat het makkelijk was om iedere week een dergelijk artikel vol negatieve feiten over Nederland samen te stellen.

 

Enkele reacties waren verbazend. Sommige niet-Joodse Nederlanders suggereerden inderdaad geregeld een dergelijk artikel of blog te schrijven. Zij sturen sindsdien dagelijks artikelen met negatief nieuws.

 

Enkele Joodse Nederlanders reageerden dat mijn benadering tot hun spijt wellicht de enige was om de eenzijdige berichtgeving over Israel in vooraanstaande Nederlandse media te doorbreken. De klassieke methodes om verdraaiingen tegen te gaan werkten niet. Brieven aan redacties over Israel, ook van vooraanstaande Joodse academici worden nauwelijks geplaatst. Vaak kwam er dan ook een ingezonden stuk van een van die paar Joden die hun Joodse identiteit uitsluitend aan de demonisering van Israel ontlenen.

 

Op onze denktank heb ik sindsdien nog twee soortgelijke mondelijke presentaties gegeven over volgende weken, ‘slecht Nederlands nieuws.’ Door het op een rij zetten van uitsluitend negatieve items hebben onze experts, Amerikaanse en Franse bezoekers alsmede onze buitenlandse studenten nu al een veel slechtere opinie over Nederland, dan een paar weken geleden. Dit ondanks de herhaalde uitleg dat er ook veel positief nieuws is dat niet vermeld wordt en het er uitsluitend om gaat om mediatechnieken tegen Israel aan de kaak te stellen.

 

Zo schijnt een project geboren te zijn dat nog vele vertakkingen zal krijgen. Pas als het leidt tot een gedetailleerde publieke discussie in Nederland over de houding van een aantal media jegens Israel heeft het zijn eerste doel bereikt.

28 juni 2007

Comments are closed.