Twee Ideologische Moordenaars: Breivik en Merah

Wie het huidige Europa iets beter wil begrijpen kan de moorden door Anders Breivik in Noorwegen en Mohamed Merah in Frankrijk en de reacties daarop analyseren. Er zijn zowel overeenkomsten als grote verschillen. Beide moordenaars waren ideologisch gedreven en kozen hun doelwitten in specifieke groepen. Breivik moordde in socialistische kringen. Merah koos zijn slachtoffers onder soldaten en in de Joodse gemeenschap. Daarin verschillen zij van de Nederlandse ideologische moordenaar Mohammed Bouyeri. Die wilde in Theo van Gogh een bepaald individu vermoorden. Was hij niet gearresteerd dan had hij
waarschijnlijk geprobeerd andere personen selectief te doden.

De Noorse premier Jens Stoltenberg, leider van de Arbeiderspartij, verklaarde publiekelijk dat Noorwegen op de moorden zou reageren met nog meer democratie en openheid. Zijn uitspraken waren propaganda. Noorwegen is een land waar dissidenten al moeilijk aan het woord kwamen voor Breiviks moorden. Daarna werd het vrijwel onmogelijk.

De in Noorwegen wonende Amerikaanse auteur Bruce Bawer beschrijft deze ontwikkeling in zijn nieuwste boek De nieuwe Quislings. Het heeft als ondertitel Hoe internationaal links de Oslomoorden gebruikte om het debat over Islam het zwijgen op te leggen. De naam van Vidkun Quisling, de Noorse premier tijdens de Duitse bezetting, is zelfs in woordenboeken in vele talen opgenomen als het prototype van iemand die zijn land verraadt aan totalitaire buitenlanders. Bawer suggereert dat er nu linkse Europeanen zijn die de Westelijke democratie aan de Islam willen verkwanselen. Hij beschrijft ook hoezeer hij in de laatste maanden gedemoniseerd is.

Breivik was een ‘Einzelganger.’ Inlichtingendiensten publiceerden geen informatie over andere potentiele moordenaars met een vergelijkbare ideologie. In afwezigheid van duidelijke geestverwanten werd de logische vraag gesteld: wie had Breivik aangezet tot zijn misdaden? Er zijn immers geen bewegingen in Europe die tot moord op socialisten oproepen. Er zijn ook geen demonstraties waar ‘socialisten aan het gas’ wordt geroepen.

Breivik had in zijn lange bijeengeraapte manifest vele namen genoemd van personen wiens geschriften hem aanspraken. Een aantal van hen die in de Islam een gevaar zien werden beschuldigd van medeverantwoordelijkheid voor zijn moorden. Daaronder waren Bat Yeor, auteur van het boek Eurabia, de Noorse internationale blogger Fjordman, wiens ware naam Peder Jensen nu onthuld werd, Geert Wilders en Bawer. Geen van hen had ooit tot geweld opgeroepen. Breivik verkeerde niet in hun kringen. De ‘nieuwe Quislings’ die hen aanvielen hadden echter zondebokken nodig die medeaansprakelijk gesteld konden worden voor Breiviks gruweldaden.

Wie vraagt waar Mohamed Merah zijn gedachtengoed vandaan haalde hoeft zich niet in allerlei bochten te wringen. Hij heeft zijn steun voor Al Qaeda publiek gemaakt, een van de meest gewelddadige stromingen in de Moslim wereld. In de komende weken zal meer bekend worden over de kringen waarin hij verkeerd heeft.

Uit een poll van de prominente Amerikaanse research organisatie PEW blijkt dat meer dan 100 miljoen moslims de ideeen van Al Qaeda aanhangen. Zij steunen het gedachtengoed van deze criminele ideologische organisatie ook al is slechts een beperkt aantal aanhangers bereid om zelf te moorden. De Europese anti-terreurcoordinator Gilles de Kerchove zegt dat er honderden Einzelgangers zoals Merah in Europa rondlopen.

Merah motiveerde zijn moord op de leraar en de drie kinderen op de Joodse school met zijn solidariteit met Palestijnse kinderslachtoffers. De Palestijnse premier Salam Fayyad distantieerde zich van Merah. Hij zei dat Palestijnse kinderen niet gebruikt moesten worden als legitimatie voor terrorisme.

Fayyad verzweeg belangrijker feiten. De Palestijnse Autoriteit verheerlijkt moordenaars van Israelische burgers waaronder veel kinderen. Ze noemt jeugdkampen, sporttoernooien, straten en scholen naar de meest ‘prominente’ Palestijnse zelfmoordterroristen. Hamas, de grootste Palestijnse partij, roept in haar manifest op tot genocide jegens Joden. Het is echter moeilijk om in Europese media artikelen geplaatst te krijgen hoe Hamas en andere Palestijnse organisaties, kinderen tot zelfmoordenaars opleiden.

Ook buiten Al Qaeda vindt men prominente Moslimleiders die zelfmoordterrorisme steunen. Achter Merah staan vele moordophitsers uit de wereld van de islam. Daaronder zijn ook buitenlandse haatimams die tot moord hebben opgeroepen en in Nederland komen spreken alsmede en moslims die “Hamas, Hamas, Joden aan het gas” roepen bij anti-Israel demonstraties.

Er zijn dus frequente expliciete oproepen tot Jodenmoord. Het lijkt dus veel minder belangrijk dan bij Breivik het geval was om te zoeken naar wie in Europa aan de morele infrastructuur voor Merah’s gedachtengoed heeft bijgedragen.

Een studie van de universiteit van Bielefeld in opdracht van de Duitse socialistische Friedrich Ebert Stichting heeft echter gevonden dat meer dan 38% van de Nederlanders denkt dat Israel van plan is de Palestijnen uit te roeien. Aan deze demonisering van Israel hebben een beduidend aantal Nederlandse politici, media, kerkleiders en diverse organisaties meegewerkt. Hun uitspraken over het Palestijns-Israelisch conflict zijn bovendien veel verder van de waarheid dan die van bovengenoemde critici van de Islam.

Witwassers zoals Tariq Ramadan hebben Merah al tot ‘slachtoffer’ gebombardeerd. De door hem begane moorden zouden in Europa minstens zoveel vragen moeten oproepen als die van Breivik gedaan hebben. Er zijn veel meer potentiele daders van het Merah type dan van het Breivik model. Merah’s handelingen hebben ook veel meer supporters.

3 april 2012

Comments are closed.