Antisemitisme en anti-Israëlisme in Canada

standwithus-canada

Vancouver, Canada, 15 oktober 2013. De Amerikaanse pro-Israël organisatie Stand With Us lanceert een advertentiecampagne om weerwerk te bieden aan een anti-Israëlcampagne van tegenstanders van het bestaansrecht van de Joodse staat die met hun advertenties in metro- en bus- en treinstations Israël trachten te demoniseren en delegitimiseren. [bron]

Laatst bijgewerkt: woensdag, 12 maart 2014 om 14u30'

Manfred Gerstenfeld interviewt Ira Robinson

“Antisemitisme en anti-Israëlisme in Canada komt uit vele bronnen. Resten van rechts racistisch antisemitisme van de afgelopen decennia blijven bestaan. Linkse anti-globalistische elementen zijn vertegenwoordigd op verscheidene campussen van Canadese universiteitrn en in sommige vakbonden, vooral in Quebec. Er bevinden zich ook anti-Israël activisten onder islamitische Canadezen, van wie velen onlangs zijn toegekomen uit landen waar het anti-Israëlisme gemeengoed is.

“De provincie Quebec is van oudsher een van de belangrijkste plaatsen in Canada voor openlijke manifestaties – vooral in de Franse taal – van antisemitisme en anti-zionisme, ook in de media. Het jaarverslag van de Ombudsman van de Canadian Broadcasting Corporation heeft onlangs Radio-Canada opgeroepen, het Franstalige netwerk, zich te keren tegen een ‘systematische vooringenomendheid’ in zijn berichtgeving omtrent Israël.”

Ira Robinson (plaatje rechts) is professor Joodse Studies in het Departement voor Religie aan de Concordia Universiteit, Montreal, Quebec. Hij heeft uitvoerig geschreven over Joodse onderwerpen met inbegrip over de Joodse gemeenschap van Canada.

Hij merkt op: “Talrijke pro-Palestijnse organisaties zijn actief op verscheidene campussen. Er zijn ook een aantal anti-zionistische professoren en studenten. Mijn eigen universiteit, nu redelijk rustig, heeft een bijzonder problematische geschiedenis als gevolg van de rellen die Benjamin Netanjahoe verhinderde om hier te spreken in 2002. In de afgelopen jaren, heeft de York Universiteit in Toronto aanzienlijke spanningen ervaren tussen pro-en anti-zionistische activisten. Er is echter geen bewijs dat de spanningen op universiteiten zoals Concordia of York het aantal Joodse inschrijvingen heeft beïnvloed op de lange termijn.

“Anti-Israël activiteiten zoals de ‘Israëli Apartheid Week’, die is ontstaan aan de Universiteit van Toronto in 2005, blijven plaatsvinden zonder het genereren van publiciteit of de openlijke spanningen uit het verleden. Over de Boycot, Desinvestering en Sancties (BDS) resoluties werd gedebatteerd aan verscheidene Canadese campussen.

Mohamed Elmasry, hoogleraar aan de Universiteit van Waterloo leidde voorheen het Canadese Islamitische Congres. Hij betoogde op een Toronto talkshow in 2004 dat elke Jood in Israël van militaire leeftijd (18 jaar en ouder) een legitiem doelwit is voor terrorisme, omdat ze ‘niet onschuldig’ zijn. Elmasry zal zich hierom later verontschuldigen. Hij heeft ook de Joden beschuldigd van etnische zuivering, apartheid, uitlokking van de invasie van Irak en de vorming van een Joodse ‘kliek’ die de Canadese regering controleert.

“Diverse moslimgemeenschap kranten zijn beschuldigd van het publiceren van artikelen die de Holocaust ontkennen. Islamitische scholen als de East End Madrassah van Toronto werd vastgesteld dat ze Jodenhaat onderwijzen. Antisemitische opmerkingen werden gehoord tijdens een 2011 rally naar aanleiding van “Al-Quds Dag” bij de Wetgevende macht van Ontario, die vervolgens de organisatoren de toegang tot haar terreinen weigerden.

“De belangrijkste anti-Israël vakbond is de tak van Ontario van de Canadese Unie van Openbare Werknemers (CUPE). Zo bijvoorbeeld stemde deze in 2006 unaniem voor de ondersteuning van “internationale campagne van boycot, desinvestering en sancties tegen Israël.” Het nationale leiderschap van CUPE heeft zich gedistantieerd van de resolutie van Ontario.

“De Verenigde Kerk van Canada heeft een vijf decennia oude geschiedenis van anti-Israël retoriek. In 2012 ondersteunde zij een campagne getiteld ‘Unsettling Goods’ om een lijst van items te boycotten die door Israëlische bedrijven op de Westelijke Jordaanoever werden gemaakt. In 2009 beëindigde de Canadese minister van Immigratie Jason Kenney van de Conservatieve partij de overheidsfinanciering van de niet-gouvermentele organisatie KAIROS die 35 jaar had geduurd. Kenney deed dat vanwege zijn leidende rol in de BDS campagne tegen Israël. KAIROS werd gesteund door de Verenigde Kerk evenals door de Canadese Katholieke, Anglicaanse, Presbyteriaanse, Evangelisch Lutherse en Doopsgezinde kerken.

“Alle mainstream Canadese politieke partijen verzetten zich tegen antisemitisme in het Canadese leven en ondersteunen het bestaansrecht van de staat Israël. De drie grote partijen, conservatieven, NDP en liberalen hebben de BDS inspanningen afgewezen. In zijn toespraak in de Knesset in 2014, liet de conservatieve premier Stephen Harper zien dat hij de boodschap zich heeft eigen gemaakt dat het verzet tegen het beleid van de staat Israël, terwijl het legitiem is in een context van vrijheid van meningsuiting, kan en zal leiden tot antisemitische consequenties.

“Organisatorisch wordt de strijd tegen antisemitisme en anti-Israëlisme in Canada aangepakt door verschillende instanties, waaronder met name door het Centrum voor Israël en Joodse Zaken dat grote Joodse federaties van Canada vertegenwoordigt, evenals B’nai Brith Canada, maar omvat ook organisaties zoals het Canadese Instituut voor Joods Onderzoek, de Canadese Vrienden van het Simon Wiesenthal Center en Honest Reporting Canada.

“De Liga voor de Mensenrechten van B’nai Brith Canada geeft sinds 1982 een steeds geavanceerdere jaarlijkse “Audit van Antisemitische Incidenten in Canada” uit onder verscheidene titels. Die vertoont een stijgende trend.

“De Canadese Parlementaire Coalitie ter Bestrijding van Antisemitisme (CPCCA) werd opgericht in 2009 en bracht in 2011 haar rapport uit. Het werd aanvankelijk samengesteld uit alle partijen die vertegenwoordigd worden in het House of Commons. Het Bloc Quebecois viel echter over standpunten dat de coalitie een veel te pro-Israël gezinde benadering had en probeerde kritiek te delegitimeren op het beleid van Israël onder het mom van antisemitisme.

“Het rapport van de CPCCA werd breed uitgemeten in de media. Zij begrepen het in het algemeen door te zeggen dat Canada verandert in een broeinest van antisemitische activiteit, vooral op universitaire campussen. Echter het rapport lijkt geen dramatisch grote impact te hebben gehad op het Canadese discours met betrekking tot antisemitisme en anti-Israëlisme.”

12 maart 2014

Comments are closed.